પ્રીયતમ ના સ્પૅશ જેવો કોઇ મલમ નથી હોતો

પ્રેમ નો નશો ઓછો નથી હોતો,

બધાના નસીબમા જન્મો જન્મ નથી હોતો

પ્રેમ નુ ઔસધ સોધાય તો થીક છે,

બાકી પ્રીયતમ ના સ્પૅશ જેવો કોઇ મલમ નથી હોતો

વસ્તવિકતમાં કોણ રહે છે ?

સપનામાં તો બધા જીવે છે,

વસ્તવિકતમાં કોણ રહે છે ?

સંબંધ બાંધવા માટે વર્ષો વિતાવે,

પણ તોડતાં સમયે ક્યાં વિચારે છે!

બધાનો પ્રેમ તો બધા ચાહે છે,

પણ આપવામાં કોણ માને છે !

વાયદા કરવામાં તો બધા માહિર છે,

નિભાવવા માટે કોણ તૈયાર થાય છે !

વાતો થશે જીવવાની અને રીતોની,

પણ ખરેખર અહીં કોણ આવું જીવે છે!

આતો દેખાડાની દુનિયા છે,

સાચા પ્રેમની કોને જરૂર છે !

હું તો બધા માટે જીવાનો પ્રયત્ન કરું છું,

અહીં આવા મણસોની ક્યાંય જરૂર નથી !

નથી

કોઇની પણ વાતમાં પડતો નથી,એટલે હું કોઇને નડતો નથી।જે ઘડીએ જે મળ્યું મંજૂર છે,ભાગ્ય સાથે હું કદી લડતો નથી।કોણે છલકાવ્યા નજરના જામને,આમ તો હું જામને અડતો નથી।હામ હૈયામાં છે મારા એટલે,ઠોકરો ખાઉં છું પણ પડતો નથી

तलाश करता है

न जाने किसका कबीला तलाश करता

हैफकीर शहर का नक्शा तलाश करता है,

मिटा के रात की तारिकियाँ, ये सूरज

भीजमीन पे अपना ही साया तलाश करता है,

बना के खंदके हर सिम्त अपने हाथों से

अजीब शख्स है रास्ता तलाश करता है,

मैं जानता हू मेरी प्यास पर तरस खाकर

वो मेरी आखों मे एक दरिया तलाश करता है,

खलील... आज वो आईने बेचनेवाला...

कुवें मे झांककर अपना ही, चेहरा तलाश करता है....

કવિતા લખ્યાનો ભરમ

તારા નામના શબ્દો અને તારી યાદની કલમ

શબ્દો લખ્યા થોડાને મને કવિતા લખ્યાનો ભરમ

शायरी..

Aapki muskan hamari kamjori hai,

Keh na pana hamari majburi hai,

Aap kyon nahin samajhte is khamoshi ko,

Kya khamoshi ko zuban dena jaruri hai?

शायरी...

Dur Humse Jaa Paoge Kaise,

Humko Bhool Paoge Kaise

Hum Who Khushbu Jo Saanson Mein Utar Jaye,

Khud Apni Saanson Ko Rok Paoge Kaise

आपने

Hamara har lamha chura liya aapne,

aankhon ko ik chand dikha diya aapne

Hamein zindagi to di kisi aur ne,

par pyaar itna dekar jeena sikha diya aapne।

शायरी....

Lamhe ye suhane saath ho na ho,

kal me aaj jaisi koi baat ho na ho,

aapka pyar hamesha is dil mei rhega,

chahe poori umar mulakat ho na ho॥

અર્પણ....

જીવનના સવાલ હું રાખીશ જવાબ તમને અર્પણ,

ખાલી જામના પ્યાલા હું રાખીશ શરાબ તમને અર્પણ,

મિત્રતા કરી છે તમારી સાથે કોઇ રમત નથી કરી,

કાંટાઓની વેદના હું રાખીશ ગુલાબ તમને અર્પણ....

મળે ના મળે...

નદીની રેતમાં રમતું નગર મળે ના મળે,

ફરી આ દૃશ્ય સ્મૃતિપટ ઉપર મળે ના મળે

ભરી લો શ્વાસમાં એની સુગંધનો દરિયો,

પછી આ માટીની ભીની અસર મળે ના મળે

પરિચિતોને ધરાઇને જોઇ લેવા દો,

આ હસતા ચહેરા; આ મીઠી નજર મળે ના મળે...

અનામિકા

દિલની કલમને આજ અજ્માવી રહ્યો છુ

મનના વિચારોને આજ વાચા આપી રહ્યો છુ

મારી નજરથી આજ તને આસપાસ શોધી રહ્યો છુ

પણ પ્રિયે તારી જ નજરથી દુનિયા જોઇ રહ્યો છુ

તારા કોમલ હાથની હથેળીને આજ હુ શોધી રહ્યો છુ

પણ એ જ તારા હાથના સ્પર્શને મહેસુસ કરી રહ્યો છુ

તારા એ મીઠા ગુસ્સાને આજ હુ શોધી રહ્યો છુ

પણ તારા વિશ્વાસે જ મારા શ્વાસને હંકારી રહ્યો છુ

બંધ નજરે આજ હુ તારી છબી શોધી રહ્યો છુ

પણ તારૉ જ પદછાયો બની હુ ચાલી રહ્યો છુ

ગબડીને ગુલામટુ ખાતા હુ તને શોધી રહ્યો છુ

પણ તારા ખભે હાથ મુકી તો હુ પગલી ભરી રહ્યો છુ

અધવચ્ચે રણમાં ભટકીને આજ તને શોધી રહ્યો છુ

પણ તારા સમીપ લાવતી પગદંડીને જ ભેટી રહ્યો છુ

રાત્રીએ સપનામાં તને શોધી રહ્યો છુ

સપના પુરા કરનાર પરી પણ તું જ એ પણ માની રહ્યો છુ

સવારે સુર્યના કોમળ કિરણોમાં તને શોધી રહ્યો છુ

પણ તારા તેજસ્વી કિરણપુંજથી જ તો હુ ઝળહળી રહ્યો છુ

મારા અસ્તિત્વની તલાશમાં તને શોધી રહ્યો છુ

પણ મારુ અસ્તિત્વ જ તું છે એ હુ સ્વીકારી રહ્યો છુ

મોડો પડ્યો

પ્રેમનો એકરાર કરવામાં જરાક મોડો પડ્યો

એમનું દિલ જીતવામાં જરાક મોડો પડ્યો

બંધ દરવાજો ખખડાવીને તેઓ ચાલ્યા ગયા

સ્વપ્નમાંહેથી આંખો ખોલવામાં જરાક મોડો પડ્યો

મૌનને પણ વાંચવમાં હતો રવિ કાબેલ

આંખના ઇશારા સમજવામાં જરાક મોડો પડ્યો

વર્ષોની તમન્ના હતી જેની જીંદગીને એ

મરણ હાથતાળી આપી છટક્યું જરાક મોડો પડ્યો

તારો જવાબ શું હશે?

વરસોથી સળગતો એક પ્રશ્ન પુછુ તો તારો જવાબ શું હશે?

પ્રેમથી નીતરતો એક પત્ર લખુ તો તારો જવાબ શુ હશે?

પહેલી વખત ના પાડવાની આદત હોય છે સ્ત્રીઓને

બીજી વખત પ્રેમનો પ્રસ્તાવ મૂકુ તો તારો જવાબ શુ હશે?

હજી પણ આવે છે યાદમાં તો ક્યારેક આંસું બની આંખમાં

ભુલી ગયો તને એમ બોલું ખોટું તો તારો જવાબ શુ હશે?

હજી પણ મારા દિલમાં ઘૂઘવે છે આશાનો સાગર

પ્રેમથી તરબતર ગુલાબ આપુ, તો તારો જવાબ શું હશે?

तलाश कर...

रहने डे आस्मां, ज़मीन की तलाश कर,

सबकुछ यहीं है न कहीं और तलाश कर,

हर आरजू पूरी हो टू जीने का क्या मज़ा,

जीने के लिए एक कमी की तलाश कर...

આટલું બધું વ્હાલ તે કદી હોતું હશે?

આટલું બધું વ્હાલ તે કદી હોતું હશે ?

કોઈ પારેવું વાદળભરી રોતું હશે ?

જીવનમાં બસ એક જ ઘટના

ભીતર એક જ નામની રટના.

પોતાનું તે નામ કદી કોઈ ખોતું હશે ?

આટલું બધું વ્હાલ તે કદી હોતું હશે ?

જીરવ્યો કેમ રે જાય વલોપાત આટલી હદે ?

આટલો બધો પ્રેમ શું કદી કોઈને સદે ?

નજર લાગે એમ શું કોઈને જોતું હશે ?

આટલું બધું વ્હાલ તે કદી હોતું હશે?

વેદના છે

પ્રત્યેક શ્વાસ સાથે સરક્યાની વેદના છે

દિલને કશું નથી પણ ધડક્યાની વેદના છે

મૂકીને શૂન્યતાને ચાલ્યું ગયું છે કોઇ

સૂનાપણાના ઘરમાં ભટક્યાની વેદના છે

આથી સરસ હતી કૈં નાદાનિયત અમારી

સમજાવું ક્યાં જઇને સમજ્યાની વેદના છે

થીજી ગયેલા આંસુને ખાળવાની વેળા

આંખોમાં એક સૂરજ સળગ્યાની વેદના છે

સ્પર્શ્યા'તા કોક જન્મે ડાળી લજામણીની

આજેય ટેરવામાં અડક્યાની વેદના છે

સજા - મજા

તેની એક નઝર થી ઘાયલ થયો છુ,

તેની બીજી નઝર થી શાયર થયો છુ,

સાચુ કહુ છુ મિત્રો પ્રેમ મા એક સજા છે,

નિંદ મા પણ તેને યાદ કરવાની મજા છે.

અનામિકા ....

મારી નજરથી આજ તને આસપાસ શોધી રહ્યો છુ

પણ પ્રિયે તારી જ નજરથી દુનિયા જોઇ રહ્યો છુ

તારા કોમલ હાથની હથેળીને આજ હુ શોધી રહ્યો છુ

પણ સાથે સાથે એ જ તારા હાથના સ્પર્શને મહેસુસ કરી રહ્યો છુ

તારા એ મીઠા ગુસ્સાને આજ હુ શોધી રહ્યો છુ

પણ તારા વિશ્વાસે જ મારા શ્વાસને હંકારી રહ્યો છુ

આ કાવ્ય મારાથી અધુરુ રહ્યુ છે. લખવા માટે ઘણુ થાય છે પણ જ્યારે આ કાવ્ય લઇને બેસુ છુ મન ભરાઈ જાય છે અને કાવ્ય એ જ હાલતમાં રહે છે.મારી નમ્ર વિનંતી છે અન્યને જે આ કાવ્યને પુરી કરી આપે.

નામ યાદ આવસે અમારુ

લખી લેજો હથેળીમાં નામ અમારુ

સ્નેહના સાગરમાં છે ધામ અમારુ

કોઇક દિવસ તો તરસ લાગસે તમને

હથેળીથી પાણી પીતા નામ યાદ આવસે અમારુ

તો જ ખરુ

તારાથી દુર તારી યાદોમાં રહી શકુ તો ખરુ

તારી યાદોમાં રહી તારા હ્રદયનો ધબકાર બની શકુ તો જ ખરુ

તારી નજ્દીક રહી તારી પડખે હરદમ રહી શકુ તો ખરુ

તારી પડખે રહી તારો પડછાયો બની શકુ તો જ ખરુ

તારા મનમાં રહી તારા વિચારોમાં રહી શકુ તો ખરુ

તારા વિચારોમાં રહી એને વાચા આપી શકુ તો જ ખરુ

તારી યાદોમા તડપી જીવી શકુ તો ખરુ

તડપીને જીવીને પ્રેમમાં પારસમણિ બની શકુ તો જ ખરુ

તારી આ સુમધુર મદમસ્ત આંખોમાં રહી શકુ તો ખરુ

તારી આંખોમાં રહી એને ઝગમગાવી શકુ તો જ ખરુ

મારી યાદમાં વહેતા તારા અશ્રુમાં રહી શકુ તો ખરુ

વહેતા અશ્રુને મૂલ્યવાન મોતીમાં તબદીલ કરી શકુ તો જ ખરુ

મારી સાથે વિતાવેલા તારા હરેક પળમાં જીવી શકુ તો ખરુ

એ હરેક પળમાં તારા ચહેરાની મુસ્કાન બની શકુ તો જ ખરુ

તારા રુદન વેળાએ તને ખભો આપી શકુ તો ખરુ

ખભો આપીને તને શાંત રાખી શકુ તો જ ખરુ

આખી જીંદગી તારા હાથમાં હાથ પરોવી શકુ તો ખરુ

હાથમાં હાથ પરોવી તને જીવનભર સંગાથ આપી શકુ તો જ ખરુ

મારા અને તારા આ પ્રેમની અગ્નિપરીક્ષા પાર કરી શકુ તો ખરુ

અગ્નિપરીક્ષા પાર કરી ફક્ત તારો જ બનીને રહી શકુ તો જ ખરુ.